74 To prep or not to prep | De column van Arjan Neeleman | Lokale Omroep Krimpen

To prep or not to prep

De column van Arjan Neeleman

14 november 2026 Arjan Neeleman

To prep or not to prep?

Beste luisteraars,

Sinterklaas is sinds vandaag weer in het land, dus ik doe er verstandig aan om me
vandaag netjes te gedragen. Dat zal ik doen, maar voor een bijdrage op rijm lijkt het me
nog te vroeg. Ik hoop dat Sinterklaas mij dat vergeeft.

Even tussendoor: ik redigeer vandaag vrijdag de dertiende deze tekst op mijn PC, terwijl
ik net op het nieuws lees dat de wereld al ruim 12 uur last heeft van een storing met
Microsoft Outlook en Teams. Geen hack-aanval maar wat het wel is is nog niet bekend.
In ieder geval is het een storing en het lukt de wizz-jongens en meisjes van Bill Gates
vooralsnog niet om de zaak vlot te trekken. Dat zal een onrustig dagje op kantoor zijn
daar. En hoe laten ze elkaar nu weten wie wat aan het doen is, als ze niet kunnen
mailen? Gmail mogen ze daar vast niet gebruiken. Er gaan inmiddels al grappen rond
dat Microsoft365 wordt omgedoopt tot Microsoft364. Ja beste luisteraars, humor is
altijd een belangrijke overlevingsstrategie, ook in geval van nood.

En, u gelooft het niet, maar na drie zinnen weigerde Microsoft Word bij mij abrupt om
mijn teksten weer te geven. Compleet ‘stum’. O hemeltje dacht ik (nou ja, ik dacht iets
anders, maar dat is niet zo netjes op de radio), daar gaan we! Het bleek slechts een
uitgeputte batterij van mijn toetsenbord te zijn. Gelukkig maar! Maar het is onverwacht
toch heel relevant voor mijn al eerder bedachte onderwerp vandaag.

Ik hoorde namelijk deze week op de radio een interview naar aanleiding van het
verschijnen van een boek met de titel: “Heel Holland prept”. Geschreven door journalist
Ryan Claus (waar ik nog niet eerder van heb gehoord trouwens). Voor hen die misschien
niet weten wat preppen is, is er ook een ondertitel toegevoegd: “Preppen voor nietpreppers”.

Dat zal de niet-geïnformeerden niet meteen veel verder helpen, verwacht ik.

Maar: een uitgelezen kans voor uw columnist van dienst, ik heb het hier over mezelf, om
de luisteraars van dit mooie zaterdagochtend programma eens even bij te praten. Over
de stand van hun zelfredzaamheid in noodsituaties. Want dat is namelijk wat ‘preppen’
betekent; jezelf en je naasten voorbereiden op de gevolgen van een noodsituatie. Je zou
het natuurlijk ook gewoon ‘voorbereiden’ kunnen noemen, maar het klinkt altijd net
even belangrijker en wetenschappelijker als het verengelst wordt. Zo ook nu.

Preppen dus. Mij schoot meteen de vraag in gedachten: ‘To prep or not to prep?’, en ook:
ben ik een prepper of een niet-prepper? En: is dat erg? Een boekje doet altijd goed dan,
lijkt me. Ik begreep van Claus dat dit zijn eerste pennenvrucht in boekvorm is. Zijn eerste
ISBN nummer is een feit. We hebben het hier over een jonge auteur dus. Hij gaf toe dat
hij er zelf ook allemaal nog een beetje aan moest wennen. De schat.

Maar hij heeft zich met overgave op het fenomeen preppen gestort en meende, zoals
eigenlijk alle auteurs, dat het de mensheid ten dienste zou zijn als hij iets zou publiceren
over dit onderwerp.
Nou moet gezegd worden: het verschijnsel preppen is niet echt nieuw. Eigenlijk doet de
mensheid het al heel lang in meer of mindere mate. Maar er is een probleem (anders
hoefde er natuurlijk ook geen boekje over geschreven te worden). De moderne mens in
ons land, en dan bedoel ik niet alleen jongere GenZ-ers, is er zo aan gewend dat alles in
een handomdraai is aan te schaffen, dat er eigenlijk niet wordt nagedacht over wat je
moet doen als de elektriciteit langdurig uitvalt of als je ineens je huis niet meer uit kunt.
Effe Thuisbezorgd bellen is er dan natuurlijk niet bij.Dus preppen lijkt dan een goed idee.

De Rijksoverheid heeft hier al eerder over nagedacht en wil uiteraard niet aangesproken

worden dat ze er nooit voor hebben gewaarschuwd. Ofwel: zorg dat u bent voorbereidt
op een geïsoleerd verblijf van zo’n 72 uur. Het kost onze overheid namelijk misschien
wel drie dagen om u uit uw niet gekozen isolement te bevrijden. Bereidt u dus voor: iets
meer dan een paar blikjes knaks en witte bonen in tomatensaus. Zorg voor cash geld
(huh, wat is dat ook alweer?) en waxinelichtjes. Zorg dat u warm blijft. Heel veel verder
ging de voorlichting niet. Er kwam een huis-aan-huis verspreide folder die in het algemeen meer vragen opriep dan beantwoordde. Echt een overheidscampagne van het kaliber Postbus 51, zeg maar.

Maar het heeft toch langzaamaan iets losgemaakt, zo vernam ik uit het interview. Angst,
ook ingebeeld en/of aangewakkerd, is natuurlijk een geweldig middel om de aandacht te
vatten. En waar de overheid het een beetje af laat weten, springt de commercie in het
gecreëerde gat. Je wordt tegenwoordig overspoelt met aanbiedingen van survivalpakketten waar tegen soms fors bedrag heel compact een half huishouden in wordt
aangeboden en allerhande handige zaken. Zoals een Zwitsers zakmes en een
noodradio. Toen ik dat thuis vertelde zei mijn vrouw, die altijd goed is voorbereid: “Ja, dat
is voor Radio Rijnmond, de rampenzender!” “Nou, nou, zo slecht vind ik Radio Rijnmond
niet, hoor!”, antwoordde ik. Ze bedoelde natuurlijk dat Radio Rijnmond (83,4 Mhz op de
FM) onze officiële noodzender is die ons in noodsituaties op de hoogte houdt. En je kunt
ook gewoon Feyenoord nog goed blijven volgen, dat helpt dan ook weer!
Niet onbelangrijk, want de overheid heeft inmiddels wat huiswerk gedaan en heeft de 72
uur nu opgeschaald naar 9 dagen.

We hebben het er thuis toch maar eens over gehad met elkaar. Zijn wij op dit moment
voldoende geprept of niet? Mijn vrouw wordt op gewone dagen al licht onrustig als ik 24
uur om haar heen dreutel, laat staan 9 dagen. Dat belooft wat. Dat Zwitserse zakmes
kan ik misschien maar beter een beetje verstoppen. Zij opperde in ieder geval om
oordoppen in ons noodpakket op te nemen en heel veel Netflix films te downloaden op
haar iPad. Zelf vind ik het nog wel lastig om op elke denkbare noodsituatie voorbereid te
zijn. Ik zie de Russen nog niet zo snel voor de deur staan (die hebben sowieso veel te
weinig diesel om helemaal hiernaartoe te rijden). In ons gebied lijkt een dijkdoorbraak
mij een reëler risico. We leven nu eenmaal in een badkuip hier in de polder. En 6 meter
water in de straat vraagt toch om een andere voorbereiding. Een bunker thuis lijkt me
dan weer weinig effectief bij een overstroming; dat wordt verticaal vluchten. Gelukkig
heb ik thuis een dakterras op 6,5 meter hoogte. Dat moet genoeg zijn. Een
opblaasbootje op het dakterras biedt soelaas. Vraag is: moet ik dan toestaan dat onze
buren ook gebruik maken van mijn dakterras of moeten die zichzelf maar redden? Wat
als zij niet preppen en denken lekker gebruik te kunnen maken van onze goede voorbereidingen?

Dat zet wel een beetje een rem op gezellig 9 dagen op elkaars lip zitten.

Kortom: vragen genoeg. Ik denk dat dat boekje van Ryan een aanzetje kan zijn
(misschien een geschenkidee voor in de schoen of onder de boom?). Zijn belangrijkste
aanbeveling: denk er over na, praat met je huisgenoten en vooral: gebruik je gezonde
verstand. Nou ja: daar heb ik dan weer geen boekje voor nodig denk ik. Hoe dan ook: u
bent nogmaals gewaarschuwd en weet dat u er meer over te weten kunt komen.
Mij grootste zorg is dat ik nu eigenlijk het huis al niet meer uit durf. Want je zal altijd zien
dat je helemaal top geprept hebt, en dat de noodsituatie zich vervolgens voltrekt als je
niet thuis bent. Net iets voor mij.

Ik wens u ondanks alles een fijn weekeinde.