Emotie om een motie

Er gaat geen week voorbij en er is wel weer ophef in Den Haag. Dit keer naar aanleiding van een motie van Bente Becker van de VVD. Tijdens een debat over integratie had zij een op het eerste oog onschuldige motie ingediend met het verzoek om het Sociaal en Cultureel Planbureau onderzoek te laten doen naar gegevens over culturele en religieuze normen en waarden van Nederlanders met een migratieachtergrond.

Aanvankelijk leek deze motie geruisloos voorbij te gaan. Van de 150 Kamerleden stemden er 108 voor en de Kamer ging over tot de orde van de dag. Op X ontstond echter grote ophef: er zou volgens sommige linkse Twitteraars sprake zijn van een overheid die als Big Brother persoonlijke overtuigingen van mensen met een migratieachtergrond zou willen onderdrukken. Dat dit helemaal niet in de tekst van de motie stond deed er kennelijk niet toe.

Behalve wat onhandige zinnen was het vooral een storm in een glas water. Niet voor het eerst in de afgelopen periode. Er wordt al 18 jaar door het Sociaal Cultureel Planbureau onderzoek gedaan naar precies datgene wat er in de motie stond. Geen enkele linkse partij die daar ooit een probleem van heeft gemaakt. Bovendien staat er al een nieuw onderzoek gepland  volgend jaar. De motie was dus ook nog eens volstrekt overbodig.

De ophef leidde ertoe dat partijen als de SP, ChristenUnie en het CDA hun steun aan de motie introkken deze week. Het CDA noemde als excuus dat zij elke week 300 moties moeten beoordelen, deze motie was er kennelijk een beetje doorheen geglipt. Tja, het is een beetje een slap excuus maar weloverwogen stemmen over 300 moties per week is ook onbegonnen werk.

300 moties per week, dat zijn er meer dan 12.000 per jaar. En van al die moties voegt waarschijnlijk 90 procent niets toe. Ze zijn vooral bedoeld om de de eigen achterban te pleasen en op X plaatjes te kunnen te laten zien van wie de motie niet steunt. Ophef creeren dus!  Al jarenlang blijkt uit rapporten waarin de Kamer zichzelf evalueert dat de Tweede Kamer veel te veel bezig is met de waan van de dag en haar belangrijkste taak – het zorgvuldig beoordelen van wetten – verwaarloost. De verleiding om elke dag in de krant te kijken wat er weer mis is gegaan en daar vervolgens eindeloos spoeddebatten over te willen houden blijkt hardnekkig.

Moeten wij in de gemeenteraad van Krimpen aan den IJssel een voorbeeld nemen aan de collega’s in Den Haag? Alsjeblieft niet. We hebben de afgelopen jaren best wat gedoe gehad in de gemeenteraad, dat kan ik niet ontkennen. Maar in vergelijking met Den Haag doet de raad van Krimpen het echt stukken beter. In het afgelopen jaar heeft de raad grote stappen gezet.

Er wordt beter vergaderd,  beter naar elkaar geluisterd, en de raad is ook kritischer richting het college van burgemeester en wethouders. Dat vindt het college vast niet altijd fijn, maar zolang het op de inhoud kritisch is moeten ze daar tegen kunnen. Zo nam de raad onlangs unaniem een motie aan om alle feiten over het onderhoud van zwembad De Lansingh boven tafel te krijgen. Een mooie brede samenwerking van alle partijen, in het belang van onze inwoners. Daar kan Den Haag nog een voorbeeld aan nemen.

Dat het beter gaat is voor een groot deel te danken aan onze waarnemend burgemeester Jan Luteijn. Hij is bezig aan zijn laatste weken in Krimpen, want op 15 januari start zijn opvolger Harriet Westerdijk. Met zijn rust en ervaring was hij de afgelopen tijd de juiste man op de juiste plek. In een periode die echt niet makkelijk was heeft hij zich ingezet om de verhoudingen in de raad te verbeteren. Volgende week nemen we afscheid van hem in de laatste raadsvergadering van dit jaar.  Mocht u nog geen plannen hebben voor volgende week dinsdagavond, wees welkom!