Beperk de schade aan jezelf en anderen!

17 mei 2003 Lourens Portasse

Beperk de schade aan jezelf en anderen!

Uit de verslavingszorg komt de term “co-dependent”.

Je hebt de verslaafde en dan heb je de personen om die verslaafde heen. Vader, moeder, broertje of zusje, partner of echtgenoot, echtgenote.

Deze personen zijn zelf niet verslaafd, maar wat hun mede-verslaafd, mede afhankelijk maakt is hun gedrag.

Als de verslaafde zijn of haar roes ligt uit te slapen, vertelt de huisgenoot aan de telefoon leugens: “nee, hij is er even niet, kan ie zo terugbellen” of komt zelf niet op tijd op het werk, omdat eerst de kots moet worden opgeruimd.

Vrouwen, die co-dependent zijn blijven in de relatie ondanks het geweld.

Ze vergoelijken het gedrag van de verslaafde.

Het feit, dat ze regelmatig geslagen worden en anderszins mishandeld, is geen reden om hard weg te lopen en aan de eigen veiligheid te denken.

“Hij slaat me helemaal niet zoveel, vaak alleen maar op vrijdag, als hij te veel gedronken heeft”.

“Hij heeft altijd zo’n spijt en is na zijn uitbarstingen altijd zo lief”

“Hij maakt het altijd weer goed”.

Blijkbaar liever ongelukkig met de klappen van een bekende, dan de kans op een nieuw bestaan en wat geluk met een onbekende.

Mede verslaafd is niet een echte keus. Je rolt er in voor je er erg in hebt. Je stapt er niet met open ogen en helder verstand in. Het overkomt je en je zit der voor je het weet tot je nek toe in.

Om vervolgens het verslaafd gedrag voor een deel in stand te houden of in ieder geval er deel van blijven uitmaken.

En dat brengt ons dan bij D66.

Een partij, die het mogelijk maakt, dat de verslaafden aan macht en rechtse borrelpraat hun klappen kunnen uitdelen aan die mensen in de samenleving, die de minste weerstand kunnen bieden.

Het CDA en de VVD zijn niet rechts, maar ultra rechts. Ze zijn geen recreatieve verslaafden aan macht, maar fulltime, hardcore macht junks.

Veelplegers is de term tegenwoordig, geloof ik.

En D66 rolt niet ongemerkt in het co-dependent gedrag, maar biedt zich hiervoor aan. Welbewust, met ogen open, willens en wetens. Dan ben je toch wel een beetje ziek, masochistisch en blijkbaar verliefd op de slachtofferrol.

“Sla me maar, ik heb het zo graag”

“Laat mij de troep maar opruimen”

“Welke smoes wil je dat ik vertel”

“Laat mij het slechte nieuws maar aan de mensen brengen”

De partij van bestuurlijke vernieuwing is nu het slaafje van de oude machtshebbers.

“If you can’t beat them, join them.”

De partij een beetje rechts van de PvdA is nu de partij rechts van de VVD.

“Stem op ons en je krijgt een redelijk progressief beleid” is nu verworden tot “stem op ons en je krijgt een onredelijk conservatief beleid”

De verslavingszorg zou D66 opnemen.

Praat maar, huil maar uit, vertel het verhaal maar van je jeugd en je afwezige vader en je overbezorgde, afstandelijke moeder. Het kortstondige succes en altijd die betweterige redelijkheid.

Dan wat realiteits-therapie.

Beseffen, dat jezelf aanbieden voor misbruik door CDA en VVD, geen waardevolle relatie kan opleveren.

Beseffen, dat klappen uitdelen aan zwakkeren in de samenleving, je eigen opgelopen klappen heus niet ongedaan maken.

Soms moet je stoppen met destructief gedrag.

Niet straks, niet morgen, maar nu.

Hoe eerder, hoe beter.

Beperk de schade aan jezelf en anderen.

Lieve D66,

Laat je niet langer misbruiken door het CDA en de VVD.

Neem je kinderen op de arm

Verlaat het pand en begin een nieuw leven.

Weg van de verslaving, de rommel en de moeder van Jan Peter.