Column wethouder Anton Brand: De brug en het dorp

Als ik door Krimpen fiets, besef ik steeds weer hoe mooi ons dorp is. We hebben nog echt iets van het dorpse karakter behouden. Mensen groeten elkaar op straat, maken er een praatje bij de supermarkt en helpen elkaar als het nodig is. Dat zijn dingen waarom inwoners hier met plezier wonen. Onze ligging draagt daar ook aan bij. De rivieren rondom Krimpen geven ons een eigen plek.

Het water vormt een natuurlijke grens met een meer stadse omgeving. Daardoor voelt Krimpen soms als een dorp op zichzelf, met een eigen sfeer en identiteit. Maar de rivier zorgt er ook voor dat de Algerabrug een belangrijk deel van ons dagelijks leven is. En laten we eerlijk zijn, de brug is vaak onderwerp van gesprek. Zeker in periodes waarin er werkzaamheden zijn of de brug vaker open staat. Dan lijkt de bijnaam Brug der Zuchten ineens heel passend.

Deze zomer merken veel inwoners de gevolgen van de vierweekse afsluiting. Dat is in veel gevallen lastig en soms ook frustrerend, voor inwoners en bedrijven. Toch verwacht ik ook mooie dingen. Mensen die begrip tonen voor elkaar, hulp bieden aan buren of ondernemers steunen die veel last hebben van deze afsluiting. Laten we met die houding deze vier weken ingaan. Want een brug verbindt oevers, maar een gemeenschap verbindt de brug.

En dat laatste doen we in Krimpen gelukkig nog steeds goed.