Deze website maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie: lees ons cookie-beleid of verberg deze melding. ×

Ontspullen

De column van Gert Visser

6 juli 2024 Gert Visser

De afgelopen maanden hebben mijn vrouw en ik een beetje ons huis opgeruimd. Ontspullen noemen ze dat. Spulletjes die we al jaren niet meer gebruikten hebben we weggegooid of naar de kringloop gebracht. 

Het is best leuk om te doen. Je komt dingen tegen waarvan je niet wist dat je ze nog had, maar ook dingen die je weer eens bekijkt. Bijvoorbeeld oude fotoalbums, van je trouwdag, van de kinderen, van je familie, van vakanties of plakboeken van je sportprestaties van heel lang geleden. 

Je kijkt nog eens naar oude boeken die je ooit hebt gelezen maar waarvan je niets meer herinnert. Of een serie encyclopedieën die je nu in je broekzak zit. Wat te denken van oude LP’s of CD’s die je al jaren niet meer hebt beluisterd. Zo kwam ik nog een singletje tegen die ik ooit bij platenzaak ‘Het Keldertje’ op het Raadhuisplein kocht. Ik weet het nog precies, op een Koopavond. Je kon toen met een koptelefoon het plaatje in de zaak beluisteren voordat je het kocht. 

Over de Koopavond gesproken. Die bestaat eigenlijk ook niet meer. Wij gingen met de kinderen steevast op vrijdagavond naar het Raadhuisplein. De winkels waren tot 21.00 uur open en je maakte praatjes met plaatsgenoten. Nu kan je er op vrijdagavond een kanon afschieten. Maar goed, even terug naar Ontspullen. We kwamen ook nog een speelkleed tegen. 

De laatste keer dat onze kleinkinderen bij ons logeerden hebben we voor het eerst het speelkleed niet neergelegd. Op het kleed stonden de bakken met speelgoedautootjes, met Lego, met petten, trommels en knuffels. Onze kleinzonen renden ernaar toe als ze binnenkwamen. Heerlijk spelen met de spulletjes bij oma en opa. Huisjes en vliegtuigen bouwen, files van autootjes maken. 

Gelukkig komen ze nog graag logeren, maar het eerste wat ze nu doen is de slaapkamer opzoeken met de vraag of ze op de iPad mogen. Ze zijn inmiddels 11 en 14, zo gaat dat. Is dat erg? Nee, natuurlijk niet. 

Iets soortgelijks gebeurde met de schoolspullen van onze kinderen. Jarenlang bewaard op zolder met dierbare herinneringen aan de lagere school. Werkjes van school waar wij ouders zo gehecht aan waren. Inmiddels zijn de kinderen al jaren ‘het huis uit’, en dan blijkt dat alleen wij zo gehecht zijn aan hun frutsels. Is dat erg? Nee, natuurlijk niet.

Zo komen kinderen en kleinkinderen allemaal in andere levensfases terecht. En oma’s en opa’s ook. Is dat erg? Nee, natuurlijk niet. Maar het speelkleed en de bakken met speelgoedautootjes, Lego, met petten en knuffels blijven bij oma en opa nog wel een poosje staan. Gewoon, vanwege de dierbare herinneringen…