Deze website maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie: lees ons cookie-beleid of verberg deze melding. ×

Later is te laat

De column van Rene van Walsum

8 juni 2024 Rene van Walsum

Met veel plezier mag ik doormiddel van een seizoenkaart samen met mijn jongste zoon de thuiswedstrijden van onze favoriete voetbalclub bezoeken. Dat is een mooie zondagmiddag tijdsbesteding en ook nog eens goed voor de vader / zoon band. Het fanatisme gaat niet zo ver dat ook de uitwedstrijden worden bezoekt. Die worden thuis op TV bekeken met behulp van een een abonnement op een sportkanaal. Bizar fenomeen is dat de thuis bekeken wedstrijden een stuk stressverhogender zijn dan de wedstrijden in het stadion. Wellicht dat de aanwezigheid van 10 duizenden mede-supporters een kalmerende werking op het gemoed heeft. Gedeelde spanning is halve spanning, zoiets.  Na zo’n uitputtende televisiesessie is het vervolgens een goede gewoonte op de fiets te stappen en al trappende de bloeddruk en hartslag weer omlaag te krijgen. Dat zijn interessante tochtjes waarbij van alles te zien is. Zo belande ik recent in het pittoreske Kralingseveer waar mijn aandacht getrokken werd door de tekst die was aangebracht op de gevel van een eenvoudige woning. “Later is te laat” stond er op de gevel. Het intrigeerde mij zeer. Waarom bevestigt iemand een dergelijke tekst aan zijn of haar gevel. Wat wil je duidelijk maken, wat is de diepere achtergrond. Is de tekst bedoeld voor de eigenaar ter aansporing om op tijd te komen voor het avondeten of dat hij of zij anders de hond in de pot vindt?  Later hoeft natuurlijk helemaal niet te laat te zijn. Het kan ook prima op tijd zijn als je wat later hebt afgesproken. We gaan dit jaar wat later op vakantie als de temperaturen wat lager zijn.  Al peinzende was ik alweer wat verder gefietst maar keerde om. Ik stopte voor het huis om op nader onderzoek uit te gaan. Ik aarzelde echter om aan te bellen om naar de achtergrond van de tekst te vragen en besloot toch maar weer verder te fietsen. Een stuk verderop stond een wanstaltige kantoorvilla buitendijks voorzien van de naam Locus Bellus. Wat Latijn is voor leuke plaats. Wellicht moest de tekst de eigenaar wijs maken dat de villa inderdaad op een fijne locatie ligt want niets was minder waar. Het uitzicht aan de achterzijde was op de naargeestige omgeving van een industriële scheepswerf.  En links en rechts bevonden zich allerlei bedrijfjes die qua uitzicht ook niet tot vrolijkheid stemden. 

Vroeger stond het wel sjiek, een mooie villa met een fraaie naam op de gevel en soms zelfs die van de architekt. Ook hadden de straten op het platteland nog niet allemaal namen, laat staan een nummer zodat je met een naam toch een huis kon traceren. Maar een rijtjeshuis of een kantoorvilla aan een straat met een naam en een nummer? Zouden de eigenaren die in een soort Zwiebertjes taal “Krek wak wou” op hun gevel zetten werkelijk denken dat het iemand iets kan schelen dat zij kennelijk blij zijn met hun woning. Ook een naambord met welgelegen is volkomen overbodig. Als het zo is ziet de voorbijganger dat zelf wel en is er geen tekst ter aanmoediging nodig om het te zien.  Val mij er niet mee lastig overigens. Het geeft alleen maar aanleiding tot nutteloze gedachten. Kortom, wat willen de eigenaren met een naam op hun gevel. Het is een zinloos en archaïsch gebruik. Ik zou het toejuichen als de welstandscommissie van iedere gemeente een verbod instelt op het aanbrengen van zinloze en krankzinnige teksten op gevels. Stop er mee, het leid af, geeft aanleiding tot onnodige irritatie en brengt het verkeer in gevaar doordat men gaat lezen en peinzen.

Op een bedrijfsmatig pand snap ik het wel. Sterker nog, als ik honger heb  en ik zie een pand waar Burgerpaleis of Friterie op staat dan juich ik het zelfs toe. Dan weet ik waar ik naartoe kan om mijn honger honger te stillen. Dank voor deze aanwijzing uitbater van een snackbar. Of De Gouden snor, dan weet je waar je naar toe moet om je dorst te lessen. Wie de Gouden Mossel op zijn gevel zet geeft duidelijk aan geen bloemen te verkopen maar maaltijden te serveren. Ook in de scheepvaart heeft het geven van een naam aan een schip zin. Een schip heeft van oudsher geen nummerbord en kan zich door middel van een naam identificeren. Meestal is het een vrouwennaam als Vrouwe Johanna, Priscilla 2 ed. Groot was echter mijn verwarring toen ik recent op de Grevelingen voorbij gevaren werd door een groot jacht waar “happy hooker” als naam op stond. Een dergelijke naam zorgt natuurlijk ook voor verwarring en nodeloze overpeinzingen.

Maar terug naar de titel van dit verhaal. Het laat me niet los en zorgt voor irritatie omdat ik niet weet waarom iemand een tekst op zijn of haar gevel zet en wat de achterliggende diepere gedachten zijn.  Hopelijk geeft dit verhaal de personen die hun gevel versieren met namen en teksten stof tot nadenken. Stel u zelf de vragen: is het noodzakelijk, heeft het betekenis, help ik de mensheid er verder mee en is het niet storend voor mijn medemens.

Ik wens u veel sterkte.