Deze website maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie: lees ons cookie-beleid of verberg deze melding. ×

Praatjes maken

De column van Gert Visser

11 mei 2024 Gert Visser

Als ik interessante stukkies lees in de krant dan denk ik vaak ‘dat moet ik onthouden’. Maar na een poosje ben ik het al vergeten. Wie schreef dat ook alweer, in welke krant stond dat?

Onlangs viel mij in een krant in een artikel het woord ‘herinneringscoach’ op. Dat woord vergat ik niet. Waarom? Omdat ik altijd een beetje allergisch word van het woord coach. Weer een coach erbij. Voor alles kan je tegenwoordig een coach inhuren. Leefstijlcoach, vliegangstcoach, voedingscoach, burnoutcoach, vitaliteitscoach, opruimcoach …

Maar goed, het woord ‘herinneringscoach’. Ik dacht aanvankelijk wat voor coach is dat nu weer. Maar bij het doorlezen kwam ik erachter dat ik er zelf een van was. Ik maak namelijk in een verzorgingstehuis wekelijks praatjes met mensen over vroeger. Weet u nog in uw tijd? Zij vinden dat hartstikke leuk. Het frist hun geheugen op als je over vroeger praat.

In het artikel ging het over het ‘Huis van Herinnering’ dat onlangs in het Nederlands Openluchtmuseum in Arnhem werd geopend. Daar is een huiskamer ingericht uit vroegere jaren. Met spulletjes uit die tijd zodat mensen opeens hun wereld van toen zien. Een prachtig initiatief. Mensen herbeleven hun tijd met behulp van een herrineringscoach.

Maandag ga ik weer praatjes maken over het oude Krimpen. Over oude winkeltjes, over de veerpont, over de oude Stormpolder, over het huishouden van toen. Ik zal maar niet vertellen dat ik een ‘herinneringscoach’ ben. Ik ben maar gewoon een praatjesmaker over vroeger.

Over praatjes gesproken ….

Een poosje geleden stond ik met wat mensen in Krimpen op straat te praten en hoorden wij een sirene. ‘Die komt van de Nieuwe Weg’, zei een oudere man. ‘De Nieuwe Weg? Daar heb ik nog nooit van gehoord’, zei een jongere man.

Ik vond dat grappig, niet van die sirene, maar van de discussie die daarop volgde. Met De Nieuwe Weg werd de N210 bedoeld. Oudere Krimpenaren weten nog wel dat het wegdeel van de N210 tussen Krimpen en Bergambacht in de vijftiger jaren werd aangelegd.

Zo kwamen we ook te spreken over de nieuwbouw. Nieuwbouw? Zo werden in Krimpen alle straten en huizen genoemd die in de weilanden gebouwd werden, alles voorbij de Burgemeester Aalberslaan. En wie daar woonden? ‘Dat was import’, zei men dan. Daar werden mensen mee bedoeld die niet uit het oude gedeelte van Krimpen kwamen. Krimpen groeide gestaag in die tijd.

Het is grappig dat als oud en jong in gesprek raakt je zomaar veel van elkaar kunt leren. Toen we uitgepraat waren zei een man uit het groepje dat hij naar huis ging fietsen. Hij woonde in Bergambacht.

Een jongere man zei dat het veel korter kon. Hij pakte zijn iPhone en liet een kortere route zien. Nee joh, ik heb dat ding niet nodig, ik ga gewoon via de Nieuwbouw en dan via de Nieuwe Weg naar Bergambacht, zei de oudere man. En ik heb wind mee!

Over burgemeester Aalbers gesproken. Hij was burgemeester in Krimpen van 1928 tot 1961. Aalbers opende in 1959 het zwembad De Lansingh. Met een grote sigaar in zijn mond. Het is voor mij een iconische foto uit de prachtige collectie van de site Krimpeninbeeld die beheert wordt door de Historische Kring Krimpen.

Het waren andere tijden, maar ik gebruik de foto’s vaak als herinneringscoach. O nee, als praatjesmaker …