Deze website maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie: lees ons cookie-beleid of verberg deze melding. ×

Vlagvertoon

De column van Bert van Oosterhout

20 juni 2020 Bert van Oosterhout

Op donderdagmorgen 11 oktober 2018 hees wethouder Kirsten Jaarsma de regenboogvlag. In haar persoon bevestigde Krimpen aan den Ijssel zo de Nationale Coming Out Dag. Lesbiennes, homo's, biseksuelen, transgenders en interseksuelen (LHBTI) kregen door dit vlagvertoon de aandacht en waardering waar ze recht op hebben. Simpelweg dezelfde aandacht en waardering waar wij allemaal recht op hebben. Tot zover de theorie.

Die gedenkdag in het najaar was in het leven geroepen door Ronald Plasterk, toen minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Hij wilde de sociale acceptatie van de LHBTI-gemeenschap bevorderen. Een nobel streven, waartoe in het hele land allerlei activiteiten worden georganiseerd. Het was o.m. de bedoeling van de minister dat voortaan op 11 oktober op zoveel mogelijk overheidsgebouwen de regenboogvlag zou wapperen.

Eigenhandig voegde Kirsten Jaarsma indertijd Krimpen aan den Ijssel toe aan de rij van circa 170 gemeenten, die gehoor gaven aan de oproep van Plasterk. Dat was niet zonder slag of stoot gegaan. Leon Houtzager, in die tijd nog burgerraadslid voor de VVD, wees er toen al op. “Dat we nu een regenboogvlag hijsen is het resultaat van een langdurig en ingewikkeld proces” zei de geboren en getogen Krimpenaar. “Natuurlijk hebben we een Regenboogakkoord liggen. Daar kunnen we altijd op terugvallen. Maar het laatste wat ik wil is dat dit onderwerp tot grote polarisatie leidt. Dit moet gewoon vanzelfsprekend zijn.”

Om nou te zeggen, die Houtzager klonk vrolijk. Nee. Hij voorzag zelfs 'enorme polarisatie'. En daar zat en zit natuurlijk niemand op te wachten. Sowieso niemand van de partijen die het Regenboogakkoord steunden: Stem van Krimpen, Leefbaar Krimpen, D66, PvdA en GroenLinks. Maar jawel, waarom makkelijk doen als het ook moeilijk kan? Zo'n anderhalf jaar na het hijsen van de vlag hebben de geachte raadsleden dan toch weer een reden – vinden ze zelf – om elkaar vliegen af te vangen. Over het vlagvertoon, precies. Je gelooft je oren niet.

De wereld staat in brand. Het misschien wel gemeenste virus in de geschiedenis van de mensheid roeit hele volksstammen uit. Mede als gevolg van de corona crisis zal de vaderlandse economie met vermoedelijk 6% krimpen. Bedrijven vallen om als luciferdoosjes. Geliefden zijn doodgegaan in hun eentje op de intensive care-afdeling. En in Krimpen aan den Ijssel steggelen gekozen lokale politici over het hijsen van een vlag. Met welk een voldaan gevoel moet je 's avonds naar bed gaan wanneer je over dit wereld item via een gecomputeriseerde raadsvergadering je zegje hebt gedaan. Deze en gene heeft weer een sterk staaltje debating laten zien.

En waar ging het dan wel om? Om de vraag of de regenboogvlag de komende jaren nog zal wapperen aan de vlaggenstok voor het raadhuis. Een meerderheid van de raad stemde kortgeleden in met een motie van Krimpens Belang,VVD en PvdA over dit onderwerp. De motie maakt het mogelijk te vlaggen op 17 mei (Internationale Dag tegen Homofobie) en op 11 oktober, eerder genoemd. En de vlag kan gehesen worden – luistert goed – op verschillende plekken in het dorp.

Dat het Krimpense filiaal van de LHBTI-gemeenschap zich afvraagt waar dit in vredesnaam op slaat – daar kan ik inkomen. De motie laat het college van b&w vrij te kiezen voor een vlagplek: voor het raadhuis, op de kinderboerderij, op winkelcentrum Crimpenhof of waar ook. En verder: mocht een van de vlag-dagen op een zondag vallen, dan zal het dundoek een dag later in top gaan.

Nou, over dit wereldschokkende onderwerp gingen ex-raadslid Leon Houtzager en Saskia Bijl (Krimpens Belang) een week geleden voor deze microfoon in debat. Geregisseerd door onze onverschrokken moderator Terry Mace Hardyman, voerden ze een tamelijk absurdistisch toneelstukje voor een dame en een heer op. Het verduidelijkte overigens niets. Saskia en Leon bleven als het ware om elkaar heen dansen. En wie bij het begin van de discussie niet wist hoe de vork in de steel zit, wist het bij het einde nog steeds niet. Om de hete brij draaien, heet dat.

Van een afstandje bekeken, lijkt het soms of het welzijn van de LHBTI-dorpsgenoten uit het oog wordt verloren. Eerst maar eens punten scoren in het debat. Dan kan tenminste iedereen zien hoe wij de echte vaandeldragers zijn van de gemeenschap waar we over praten. Deze overdrijving mijnerzijds doet natuurlijk geen recht aan de werkelijkheid. Snap ik. Maar niet zelden gaat de drift te debatteren op de loop met de sprekers. Allemaal best, maar de doelgroep schiet daar niets mee op.

Los hiervan: niet dikwijls raakt een onderwerp zoveel gevoelige snaren als het hier besproken vlagvertoon. Soms denk ik – met sympathie voor de LHBTI-gemeenschap – overdrijven jullie nou niet een beetje? Geen vlag voor het raadhuis? Hang je er toch 4 op alle hoeken van de Algerabrug. Niet vlaggen op zondag? Laat je het dundoek toch de hele week wapperen. Straks mogen alle groeperingen de vlag uitsteken. Wat maakt het uit? De doorsnee passant ziet heus wel het verschil tussen de regenboogvlag en die van de voetbalvereniging.

En tenslotte: het kan toch niet zo zijn dat de nieuwe liefdesbaby – getooid met de ambitieuze naam Evenwichtig door de crisis – voortijdig het leven laat, wegens 'niet gevlagd.' Maar in kringen van de LHBTI is sprake van teleurstelling, zelfs van pijn. Vroeg of laat ingrediënten voor een politiek conflict. Ben benieuwd hoe stevig het nieuwe evenwicht uiteindelijk zal zijn.

Beste luisteraars, een plezierig weekend. Houd afstand, blijf gezond.